ΕΠΙΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΟΥ KEVIN DURANT

Από τη μία, αναλυτές και παρατηρητές του παιχνιδιού που ψάχνουν τάσεις, μεταβολές και ιστορίες, προσπαθούν ν’ αποστασιοποιηθούν, όσο κάθε φορά είναι δυνατόν, και να κοιτάξουν το παιχνίδι γι’ αυτό που είναι, αποδεχόμενοι το ρόλο τους και κρύβοντας την αγανάκτησή τους που δε συμμετέχουν –με την πρακτική έννοια- σ’ αυτό. Από την άλλη, σχολιαστές, πρώην φίλαθλοι, παλαίμαχοι παίκτες, κατ’ επίφαση δημοσιογράφοι, νοσταλγοί όλοι μια εποχής που ποτέ δεν υπήρξε, άρτι αφιχθέντες, θαρρείς, από μια στριμωγμένη θέση ενός γεμάτου γηπέδου, βρωμάνε ακόμα την ιδρωτίλα ενός ντέρμπι, φωνάζουν σε εντάσεις διαδοχικών θαυμαστικών και συμπληρώνουν το γραπτό τους λόγο με ορδές αποσιωπητικών. 

ΑΡΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ

Ο Steph Curry εμφανίστηκε στο μπασκετικό στερέωμα σαν άλλος Μεσσίας με σκοπό να κηρύξει τον νέο τρόπο έκφρασης της κυριαρχίας στο σύγχρονο μπάσκετ.

Ο Steph Curry έγινε ο κήρυκας που ήρθε να αμφισβητήσει τους υπερπροπονημένους, μυώδεις all-star, που μανιασμένοι παρασύρουν κάθε αντίπαλο στο πέρασμά τους.

Ο Steph Curry προσωποποίησε τον ευαγγελιστή που ήρθε να κατηχήσει ένα διψασμένο κοινό στο μπάσκετ των fundamentals και της απλότητας.

Αυτό που τον πλήγωσε, ματώνοντας το λευκό μανδύα του ιεραποστόλου μιας καινούργιας μπασκετικής θεωρίας, είναι οι NBA Finals.

TWO OF THE GREATEST WORDS, GAME SEVEN

Όσοι κατά τη διάρκεια της χρονιάς υποστήριζαν πως σκοπός της φετινής σεζόν δεν μπορεί να είναι άλλος από ένα rematch των περσινών τελικών έχουν ήδη δικαιωθεί.