Από τη μία, αναλυτές και παρατηρητές
του παιχνιδιού που ψάχνουν τάσεις, μεταβολές και ιστορίες, προσπαθούν ν’
αποστασιοποιηθούν, όσο κάθε φορά είναι δυνατόν, και να κοιτάξουν το παιχνίδι
γι’ αυτό που είναι, αποδεχόμενοι το ρόλο τους και κρύβοντας την αγανάκτησή τους
που δε συμμετέχουν –με την πρακτική έννοια- σ’ αυτό. Από την άλλη, σχολιαστές, πρώην
φίλαθλοι, παλαίμαχοι παίκτες, κατ’ επίφαση δημοσιογράφοι, νοσταλγοί όλοι μια
εποχής που ποτέ δεν υπήρξε, άρτι αφιχθέντες, θαρρείς, από μια στριμωγμένη θέση
ενός γεμάτου γηπέδου, βρωμάνε ακόμα την ιδρωτίλα ενός ντέρμπι, φωνάζουν σε
εντάσεις διαδοχικών θαυμαστικών και συμπληρώνουν το γραπτό τους λόγο με ορδές
αποσιωπητικών.
