ΑΡΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ

Ο Steph Curry εμφανίστηκε στο μπασκετικό στερέωμα σαν άλλος Μεσσίας με σκοπό να κηρύξει τον νέο τρόπο έκφρασης της κυριαρχίας στο σύγχρονο μπάσκετ.

Ο Steph Curry έγινε ο κήρυκας που ήρθε να αμφισβητήσει τους υπερπροπονημένους, μυώδεις all-star, που μανιασμένοι παρασύρουν κάθε αντίπαλο στο πέρασμά τους.

Ο Steph Curry προσωποποίησε τον ευαγγελιστή που ήρθε να κατηχήσει ένα διψασμένο κοινό στο μπάσκετ των fundamentals και της απλότητας.

Αυτό που τον πλήγωσε, ματώνοντας το λευκό μανδύα του ιεραποστόλου μιας καινούργιας μπασκετικής θεωρίας, είναι οι NBA Finals.

ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ JR SMITH

Είναι γνωστός ο τρόπος που κάθε οικείος με το ΝΒΑ φίλαθλος ή ό,τι άλλο αναφέρεται στον JR Smith. Στην καλύτερη, ως ένα χαμένο ταλέντο, ως τον παίκτη που ποτέ δεν απέκτησε τη συγκρότηση για να καθιερωθεί στο επίπεδο που ενίοτε δείχνει ότι αξίζει. Στη χειρότερη, και συχνότερη, περίπτωση ως τον κατά συνθήκη γελωτοποιό, ως αυτόν που προσφέρει μερικές στιγμές χαλαρότητας πριν τα βλέμματα επιστρέψουν στις σοβαρές πτυχές του παιχνιδιού.

TWO OF THE GREATEST WORDS, GAME SEVEN

Όσοι κατά τη διάρκεια της χρονιάς υποστήριζαν πως σκοπός της φετινής σεζόν δεν μπορεί να είναι άλλος από ένα rematch των περσινών τελικών έχουν ήδη δικαιωθεί.

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ (Ο) ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, μια υποβόσκουσα αφήγηση έδειχνε να εδραιώνεται στα ψηλότερα κλιμάκια του ΝΒΑ: Στεφ Κάρι ο επόμενος και Λεμπρόν Τζέιμς ο απερχόμενος, σε μια κόντρα που, τόσο σπάνιο για τα σημερινά δεδομένα, έδειχνε έτοιμη να ξεπεράσει τα νοητά όρια των τεσσάρων γραμμών. Λίγο πριν το Game 3, το Hoop Fiction παρατηρεί τα πεπραγμένα του ανατολικού πόλου της εξίσωσης.