ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

“Το να είσαι ανίκητος εξαρτάται από την άμυνα” - Sun Tzu, Κινέζος στρατηγός και συγγραφέας της Τέχνης του Πολέμου

ΜΠΟΥΡΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ

Όταν ο Γιάννης Μπουρούσης υπέγραφε το περασμένο καλοκαίρι στον Παναθηναϊκό, η κίνηση έμοιαζε perfect fit για όλες τις πλευρές. Ο Παναθηναϊκός φάνηκε να βρίσκει στο πρόσωπό του διάφορα από τα στοιχεία που de facto αναζητούσε: δυναμική παρουσία στο ποστ, ενίσχυση ελληνικού κορμού, ένεση προσωπικότητας.

FACT OR FICTION: H TAYTOTHTA TOΥ ALESSANDRO GENTILE

Γεννήθηκε στο Maddaloni της Νότιας Ιταλίας, αλλά το επαγγελματικό μπάσκετ ξεκίνησε γι’ αυτόν στο Treviso το 2007, με τη φανέλα της Benetton του Oktay Mahmuti. 2 χρόνια μετά, στα 19 του, μετακομίζει στο Μιλάνο και οι εκτιμήσεις σε σχέση με όσα θα προσφέρει τον χρίζουν νέο ηγέτη στο Mediolanum Forum. Οι προσδοκίες δεν εκπληρώνονται, οι σποραδικές επιτυχίες δεν είναι αρκετές (2 Πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο και ένα Super Cup Ιταλίας), και μετά από 5 χρόνια παραμονής στη Λομβαρδία καταλήγει στην Αθήνα. Είναι ο Alessandro Gentile, και πλέον είναι παίκτης του Παναθηναϊκού.

ΠΑΜΠΛΟ ΠΡΙΧΙΟΝΙ: Η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Η αγωνιστική δράση και η υπόθεση Τζεντίλε άφησαν ένα μικρό παράθυρο για τη συζήτηση γύρω από τον Πάμπλο Πριχιόνι, κι αυτό μπορεί φαινομενικά να χώρεσε το αδύνατο frame του Αργεντινού, αλλά ήταν αδύνατον να χωρέσει όλα τα υπόλοιπα. Συγκριτικά με τους σύγχρονούς του Ευρωπαίους playmakers, ο Πριχιόνι δεν είχε κανένα από τα φυσικά προσόντα του Παπαλουκά ή του Διαμαντίδη, τα ένστικτα σκόρερ του Σπανούλη ή του Γιασικεβίτσιους, ούτε και αναζήτησε ποτέ τις μεταφυσικές στιγμές του Τεόντοσιτς, ή οτιδήποτε άλλο θα θα μπορούσε εύκολα και γρήγορα ν’ αναδειχθεί ως το κυρίαρχο στοιχείο του παιχνιδιού του. Αντίθετα, το κέντρο της αγωνιστικής του παρουσίας πρέπει να αναζητηθεί αλλού, λίγο βορειότερα, όχι στις κινήσεις του σώματος καθεαυτές, αλλά στις αποφάσεις του κεφαλιού που τις ορίζουν.

FACT OR FICTION: ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ HACKETT ΚΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ GENTILE

Εβδομάδα μεταγραφικού αναβρασμού για το ευρωπαϊκό μπάσκετ με μια αποχώρηση και μια επιστροφή. Ο Alessandro Gentile αφήνει την Armani προκειμένου να δοθεί δανεικός μέχρι το τέλος της σεζόν ενώ ο Pablo Prigioni επιστρέφει στη Χώρα των Βάσκων ξυπνώντας μνήμες από την εποχή της επιθετικής Taugres. Ακολούθησε μια αγωνιστική με εύκολες νίκες αλλά και τα δύο μεγάλα τρίποντα του Luka Doncic, ενώ η δυσάρεστη είδηση της εβδομάδας είναι ο τραυματισμός του Daniel Hackett στην εντός έδρας επικράτηση επί της Uniks Kazan, με τις επίσημες εκτιμήσεις να δείχνουν τουλάχιστον δίμηνη αποχή. Κι έτσι προκύπτει το πρώτο ερώτημα της σημερινής στήλης:

FACT OR FICTION: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ

Λίγο περισσότερο από ένας μήνας Ευρωλίγκας κι ακολουθώντας το ταξίδι των ελληνικών ομάδων στον ευρωπαϊκό χάρτη νιώθει κανείς πως όσα έχει δει μέχρι στιγμής συνιστούν ένα δείγμα τουλάχιστον ικανοποιητικό, ώστε να μπορούν να γίνουν ουσιαστικές παρατηρήσεις γύρω από τα όσα παρουσιάζονται στο παρκέ. Χρησιμοποιώντας δομή ερωτήσεων και απαντήσεων, το Hoop Fiction επιστρέφει, καθιερώνοντας μια συζήτηση γύρω από ζητήματα που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία των εκπροσώπων μας (και όχι μόνο) στη διοργάνωση.

ANADOLU EFES - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ : ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Σε μια μάχη ανάμεσα σε δύο ομάδες που έχουν προσφέρει ιστορικά παιχνίδια στο παρελθόν, η Efes φιλοξένησε τον ανανεωμένο Παναθηναϊκό σε ένα match-up που τελικά αποδείχθηκε μια από τις πιο οριακές καταστάσεις που έχουμε δει μέχρι στιγμής στη σεζόν. Μπάσκετ σε υψηλό tempo, αθλητικότητα στο μέγιστο βαθμό και συνεχόμενα clutch plays, με όλα αυτά να οδηγούν στη μόλις 11η φορά που είχαμε διπλή παράταση στην ιστορία της Ευρωλίγκας.

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΟ ΛΑΘΟΣ

Στελέχωση: Η διαδικασία επιλογής ατόμων με συγκεκριμένες ευθύνες και διακριτούς ρόλους, με σκοπό τη δημιουργία ενός οργανωμένου ανθρώπινου συνόλου. Και με το σύγχρονο μπάσκετ να βρίσκεται σε μια εποχή υψηλής έντασης που η πληρότητα μιας ομάδας αντικατοπτρίζεται στους παίκτες που έρχονται από τον πάγκο για να επιτελέσουν ένα συγκεκριμένο ρόλο, ένα λάθος στη διαδικασία στελέχωσης μπορεί να είναι η λεπτομέρεια που θα κρίνει την κατάκτηση ή την απώλεια ενός τίτλου.

Η ΠΤΩΣΗ (Μια ιστορία εμμονής, εγωισμού και άρνησης)

Στην ταινία ‘Η Πτώση’ ο Αδόλφος Χίτλερ, οχυρωμένος στο υπόγειο καταφύγιό του στο Βερολίνο, συνεχίζει να υποστηρίζει τις προσωπικές του εμμονές και παρουσιάζει σχέδια ανατροπής της κατάστασης στους απορημένους αξιωματικούς του. Βαθιά μέσα του ξέρει την έκβαση, αλλά αρνείται κάθε συμβιβασμό που θα πλήγωνε τον εγωισμό του. Αυτή η ιστορία εμμονής, εγωισμού και άρνησης δεν αποτέλεσε παράδειγμα προς αποφυγή για τον τέως προπονητή του Παναθηναϊκού, Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς. Ξετυλίγουμε, λοιπόν, το κουβάρι της παραμονής του Σέρβου στον πράσινο πάγκο μέσα από τη ματιά του Hoop Fiction

ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ ΜΕ ΤΑ ΔΕΚΑ ΜΑΤΙΑ

Ο Acker χρειάζεται μόλις τρεις τρίπλες για να φτάσει στο καλάθι. Θα προλάβει; Νιώθει ότι κάποιος τον έχει ακολουθήσει, δυο πόδια επιταχύνουν πίσω του και πατάν στα βήματά του, τ' ακούει και γυρνάει στιγμιαία το κεφάλι, αλλά στον ορίζοντά του είναι μόνο ο πάγκος του Παναθηναϊκού. Αν μπορούσε να διακρίνει την αντανάκλαση στα μάτια τους, θα βλεπε ότι δεν κοιτάζουν αυτόν. Tο βλέμμα τους είναι στραμμένο λίγο πίσω του, στο Δημήτρη Διαμαντίδη, τον οποίο ο Acker δε μπορεί να δει, αλλά είναι βέβαιο πως τον νιώθει, σα σκιά που ετοιμάζεται να τον καταπιεί.

FINAL 4 BERLIN POST GAME: Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ BOBBY FISCHER "ΑΝΑΒΙΩΣΕ" 44 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

11 Ιουλίου 1972. Ρέικιαβικ, Ισλανδία. Μπόμπι Φίσερ εναντίον Μπορίς Σπάσκι.

Ένας αγώνας για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Μια παρτίδα σκάκι στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου.

Διακύβευμα: Η διανοητική ανωτερότητα ανάμεσα σε καπιταλισμό και υπαρκτό σοσιαλισμό. Νικητής: Μπόμπι Φίσερ.

Χρειάστηκαν 21 παρτίδες. Τελικό σκορ: 12,5-8,5. Χαρακτηρίστηκε ως ‘Το Παιχνίδι του Αιώνα’.

FINAL 4 BERLIN ΤΕΛΙΚΟΣ: ΙΣΟΡΡΟΠΩΝΤΑΣ

13 χρόνια αρμονικής συνύπαρξης και συνεργασίας. 13 χρόνια γεμάτα μεγάλες επιτυχίες. 13 χρόνια αναβάσεις στην κορυφή, αλλά και ολικές επαναφορές μετά από μεγάλες ήττες. Το 2012, η επαγγελματική συνεργασία έφτασε στο τέλος της, με τον καθένα να ξεκινάει και πάλι τη δική του πορεία προς την επιτυχία. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, τίθενται αντιμέτωποι για το σημαντικότερο τρόπαιο της σεζόν, σε μια απόλυτα ισορροπημένη μονομαχία. Zeliko Obradovic εναντίον Δημήτρη Ιτούδη. Το Hoop Fiction μας προετοιμάζει για τη σημερινή μπασκετική ακροβασία αναλύοντας τα σημεία-κλειδιά στο δρόμο προς την κατάκτηση.

FINAL 4 BERLIN ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ: ANTE PORTAS

Ο Ιτούδης, δεχόμενος δικαίως κριτική για την άμυνα της ομάδας του όλη τη χρονιά, επικράτησε πρώτα από την άμυνα του, αντιμετωπίζοντας και ξεπερνώντας στον πρώτο ημιτελικό του Βερολίνου την κορυφαία άμυνα της διοργάνωσης. Ο Obradovic, παρουσιαζόμενος ως φαβορί λόγω της ικανότητάς του να ελέγχει το ρυθμό ενός αγώνα, αγχώθηκε και κινδύνεψε να χαθεί στο ρυθμό της Laboral, χωρίς ποτέ να καταφέρει να τον αναχαιτίσει, επιστρατεύοντας τελικά την ικανότητα του Σλούκα να ορίζει τον ίδιο αυτό ρυθμό. Το Hoop Fiction, δοκιμάζοντας τα αντανακλαστικά του, σε δυο εκ διαμέτρου διαφορετικές προσεγγίσεις για τους ημιτελικούς της Παρασκευής. 

ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ - ΛΟΚΟΜΟΤΙΒ ΚΟΥΜΠΑΝ: ΤΟ WEIRD WAVE ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗΣ

Η ταμπέλα του greek weird wave, όπως ονομάστηκε η ομαδοποίηση μιας σειράς ταινιών βασισμένη στις θεματικές τους συγγένειες και την κοινή εθνική τους καταγωγή, δείχνει να ξεθωριάζει γρήγορα, τείνει, σε κάθε περίπτωση, να αποτελέσει περισσότερο μια σειρά πρώτων ταινιών παρά μια σχολή των σκηνοθετών τους. Όπως τόσο συχνά συμβαίνει με ό,τι χαρακτηρίζεται κίνημα, οι δημιουργοί που το συναποτελούν απομακρύνονται όσο οι μεταξύ τους δεσμοί χαλαρώνουν, η ατομική εξέλιξη κυριαρχεί στην πρόσληψή τους κι η ένταξη τους σε κάποιο γενικό κανόνα γίνεται όλο και δυσκολότερη.

ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ – ΛΑΜΠΟΡΑΛ ΚΟΥΤΣΑ: ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ(;)

Στην ομώνυμη ταινία, τρεις νεαροί που επιδίδονται σε συμβολικές πράξεις επαναστατικού ακτιβισμού απαγάγουν κατά λάθος ένα Γερμανό μεγαλοεπιχειρηματία και αποπειρώνται να τον διαπαιδαγωγήσουν στα επαναστατικά τους ιδεώδη –και κάπως έτσι μοιάζει ο πρώτος ημιτελικός της φετινής Ευρωλίγκας. Από τη μία, οι Βάσκοι επαναστάτες της Κάχα Λαμποράλ που θέλουν να χειραγωγήσουν την μπασκετική ωριμότητα της Φενερμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Από την άλλη, η ομάδα της ασιατικής πλευράς της Κωνσταντινούπολης που  εκφράζει το παιχνίδι της με τη μορφή επιχειρηματικού project αποτελούμενου από στοχευμένες και υψηλής απόδοσης κινήσεις. Ας δούμε τι έπραξαν οι δυο ομάδες κατά τη διάρκεια της σεζόν αλλά και ποια θα είναι η προσέγγισή τους στη δεύτερη χρονικά μάχη του Βερολίνου.